Arama Görüşleriniz Site Haritası Ana Sayfa
Yağ Bitkileri Yem Bitkileri Hayvancılık T.Makinaları Hastalık Zararlılar Sebze Meyve Seracılık T.Ekonomisi Baharat Bit. Diğerleri
     
 
1.  
Farklı Sulama Metotları  Ve Sulama Aralıklarının Soyanın (Glycine Max. L.) Verim Ve Verim Komponentleri Üzerine Etkisi

Dr. Erkan BOYDAK  

Yrd. Doç. Dr. Mehmet ŞİMŞEK Dr. Zeki DOĞAN
2.  
Bazı Soya ( Glycine Max. L.) Çeşitlerinde Verim ile Verime Etkili Özellikler Arasında Korelasyon ve Path Analizi

Dr. Erkan BOYDAK  

Dr. Zeki DOĞAN Dr. İrfan ÖZTÜRK
3.  

Harran  Ovası Koşullarında Bazı  Soya (Glycina max.  L. Merill.) Genotiplerinin  Verim ve Verim Öğelerinin  Saptanması                                                                                                                                                               Prof. Dr. M. Atilla GÜR                 Osman ÇOPUR                     Mehmet  KARAKUŞ                          Ufuk DEMİREL

4.  
 
 Ayçiçeği
 Aspir
 Kolza
 Soya
 Susam
 Diğer
 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
   
 

1

Araştırma veya Yayının Adı:

Farklı Sulama Metotları  Ve Sulama Aralıklarının Soyanın (Glycine Max. L.) Verim Ve Verim Komponentleri 
Üzerine Etkisi

2

Araştırmacıların Ünvanı ve Adı  :

Fakültesi ve Bölümü:

Dr. Erkan BOYDAK  

Ziraat Fak. Tarla Bit. Böl.

Yrd. Doç. Dr. Mehmet ŞİMŞEK

Ziraat Fak. Tarımsal Yapılar ve Sulama

Dr. Zeki DOĞAN

Ziraat Fak. Biometri

3

Başlama ve Bitiş Yılı :

15 / 06 / 1998

01 / 04 / 2000

4

Proje veya Çalışmanın Durumu:

Yayınlandı

5

Yayınlandığı Yer:

Ata. Üniv.Z.F.Derg. 33 (1), 1- , 2002

6

Destekleyen Kurum ve Kuruluşlar:

ZİRAAT FAK.

7

Araştırmanın Türü:

Araştırma

8

Türkçe Özet

 

Bu araştırma, Harran Ovası şartları altında, 1998-1999 yıllarında, orta erkenci bir çeşit olan A3935 soya çeşidi  ile farklı sulama metotlarının ve farklı sulama aralıklarının soyanın verimi ve verim unsurları üzerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Deneme sonucunda, verim ve verim unsurlarının farklı sulama metotlarından ve sulama aralıklarından önemli derecede etkilendikleri görülmüştür. Sulama aralıkları bakımından Dekara Tohum Verimleri, iki yılın ortalama sonuçlarına göre 218,40 kg/da ile 324,24 kg/da arasında değişim gösterirken, sulama metotları bakımından 249,59 kg/da ile 309,66 kg/da arasında farklılık göstermiştir. Sulama aralıkları konularından, 3 ve 6 gün ara ile sulanan konu en yüksek verimi verirken, sulama metotları konularından ise en yüksek verim  “Yağmurlama Sulama” konusundan elde edilmiştir. 12 gün ara ile sulanan konu ve “Damla Sulama” konusu ise en düşük verimleri vermiştir. Sulama metotlarına  göre iki yılın ortalamalarına bakıldığında en yüksek bitki boyu, dal sayısı, boğum sayısı, meyve sayısı ve bitki başına verimin yağmurlama sulama metodundan, ilk meyve yüksekliğinin ise damla sulama metodundan elde edildiği görülmektedir. Sulama aralıklarına göre ise; en yüksek bitki boyu, ilk meyve yüksekliği, dal sayısı, boğum sayısı, meyve sayısı ve bitki başına verimin 3 günlük sulama aralığından elde edildiği görülmektedir. En düşük değerler ise genellikle damla sulama metodu ve 12 günlük sulama olmak suretiyle seyrek sulanan konulardan elde edilmiştir.

 

 

 

1

Araştırma veya Yayının Adı:

Bazı Soya ( Glycine Max. L.) Çeşitlerinde Verim ile Verime

Etkili Özellikler Arasında Korelasyon ve Path Analizi

2

Araştırmacıların Ünvanı ve Adı  :

Fakültesi ve Bölümü:

Dr. Erkan BOYDAK  

Ziraat Fak. Tarla Bit. Böl.

Dr. Zeki DOĞAN

Ziraat Fak. Biometri

Dr. İrfan ÖZTÜRK

Ziraat Fak. Biometri

3

Başlama ve Bitiş Yılı :

06 /06 / 1995

08 / 07 / 1997

4

Proje veya Çalışmanın Durumu:

Yayınlandı

5

Yayınlandığı Yer:

Tarım Bilimleri Dergisi, Cilt:8, Sayı: 2, 2002, ANKARA

6

Destekleyen Kurum ve Kuruluşlar:

ZİRAAT FAK

7

Araştırmanın Türü:

Araştırma 

8

Türkçe Özet

 

Bu araştırma, Harran Ovası Şanlıurfa koşullarında 1995 ve 1996 yıllarında 6 soya çeşidi ile, dekara tohum verimi, ekim zamanı, çeşit, bitki başına verim, tohum sayısı, 1000 tohum ağırlığı, meyve sayısı, ilk  meyve yüksekliği, bitki boyu ve dal sayısı özellikleri üzerinde durulmuş ve incelenen özelliklerin dekara tohum verimi üzerine doğrudan ve dolaylı etkileri path analizi yardımıyla incelenmiştir. Her iki yılda da dekara verim ile bitki boyu arasındaki korelasyon önemli bulunmuştur (p<0.01). Bunu dekara verim ile boğum sayısı arasındaki korelasyonlar izlemiştir. Dekara verim üzerine doğrudan etki yapan path katsayıları içinde ise bitki boyu, ve 1000 tohum ağırlığına ait doğrudan etkiler en yüksek ve anlamlı bulunmuştur (p<0.01).

 

 

 

1

Araştırma veya Yayının adı:

Harran  Ovası Koşullarında Bazı  Soya (Glycina max.  L. Merill.) Genotiplerinin  Verim ve Verim Öğelerinin  Saptanması

 

 

 

2

Araştırmacıların Adı:

Fakültesi ve Bölümü

Prof. Dr. M. Atilla GÜR

Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü

Osman ÇOPUR

Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü

Mehmet  KARAKUŞ

Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü

Ufuk DEMİREL

Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü

3

Başlama ve Bitiş Yılı:

2003

2004

4

Proje veya Çalışma Durumu:

Kabul edilmiş

5

Yayınlandığı Yer:

GAP IV. Tarım Kongresi. 21-23 Eylül Şanlıurfa

6

Destekleyen Kurum ve Kuruluşlar:

-

7

Araştırma Türü

Araştırma

8

Özet

Bu araştırma, bazı soya (Glycina max.  L. Merill) genotiplerinin (Macon, SXW 7, Ataem 29, LN 89-3264, SA 88, AXW 3,  Türksoy, Ata 84, Ataem 7, Ata 83,  Mavercik, Omaha, A-3935, Mitchell, Ataem 6, LG 91-7350, Amsoy 71, inse, Nazlıcan, KS 4694, Alhow, Apollo, Stresland, SXW 3 ve İrogious) Harran Ovası koşullarındaki performanslarını belirlemek amacıyla, 2003 yılında, Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi araştırma alanında yürütülmüştür. Deneme, tesadüf blokları deneme deseninde ve  3 tekrarlamalı, parsel  sıra uzunluğu 6 m, sıra arası 0.70 m ve sıra üzeri mesafe ise 3-5 cm. olacak şekilde düzenlenmiştir.  

Araştırma sonucunda; soya çeşitlerinin incelenen özellikler yönünden birbirinden önemli düzeyde (meyvede tane sayısı hariç) farklı olduğu bulunmuştur. Ortalama tohum verimi yönünden, İrogious, Macon, LN 89-3265; bitki boyu bakımından, Mitchell, Ata 83 ve Türksoy;  bitkide meyve sayısı yönünden, İrogious, Macon ve LN 89-3264; ilk bakla dalı yüksekliği bakımından, KS 4694, Mavercik ve Ataem 29; 1000 tohum ağırlığı yönünden Ata 83, Cinse, İrogious ve Macon; meyve dalı sayısı bakımından  LN 89-3264, SA 88, SXW 3, Macon ve İrogious genotiplerinin ümitvar olduğu,  meyvede tohum sayısı yönünden ise çeşitler arasında istatistiki yönden önemli düzeyde bir farklılığın olmadığı  saptanmıştır.