Arama Görüşleriniz İçindekiler Ana Sayfa
Yağ Bitkileri Yem Bitkileri Hayvancılık T.Makinaları Hastalık Zararlılar Sebze Meyve Seracılık T.Ekonomisi Baharat Bit. Diğerleri
     

 Yüksek Lisans - Doktora

1.  
ATATÜRK BARAJ GÖLÜNDE SU KALİTESİNİN TESPİTİ VE SU ÜRÜNLERİ AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ Doktora

Erdinç ŞAHİNÖZ

Prof. Dr. M. Yaşar ÜNLÜ
2.  

ÜRE VE KİREÇ İLE MUAMELE EDİLMİŞ SAMANLARIN HAM BESİN MADDE İÇERİKLERİ VE İN VİTRO KURU MADDE SİNDİRİLEBİLİRLİKLERİNİN BELİRLENMESİ •Yüksek Lisans                       Şahin TÜFENK                                                                                   Yrd.Doç.Dr.Abdullah CAN

3.  

RASYONDA KULLANILAN FARKLI TOKSİN BAĞLAYICILARININ BEYAZ HİNDİLERİN BESİ PERFORMANSLARI ÜZERİNE ETKİSİ •Yüksek Lisans                                                                                                                                                                 Esra DEDE                                                                                           Doç.  Dr. Turgay ŞENGÜL

4.  

SIĞIRLARDA SÜT VERİMİNİN TAHMİNİNDE KULLANILAN METODLARIN KARŞILAŞTIRILMASI •Yüksek Lisans                                         Ali Rıza ULUSOY                                                                                 Yrd.  Doç. Dr.  Ümit YAVUZER

5.  

KİREÇLE MUAMELE EDİLMİŞ BUĞDAY SAMANININ HAM ve SİNDİRİLEBİLİR BESİN MADDE İÇERİKLERİNİN BELİRLENMESİ •Yüksek Lisans                                                                                 Ayfer BOZKURT KİRAZ                                                                       Yrd.  Doç. Dr.  Abdullah CAN

6.  
 
7.  
 
8.  
 
9.  
 
10.  
 
11.  
 
12.  
 
13.  

14.  
 
15.  
 
 Bitkisel Üretim
 Bitki Koruma
 Gıda Mühendisliği 
 Hayvansal Üretim 
 Tarım Ekonomisi
 Tarım Makinaları
 T.Yapı ve Sulama 
 Toprak
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
   
   

1

Araştırma veya Yayının Adı:

ATATÜRK BARAJ GÖLÜNDE SU KALİTESİNİN TESPİTİ VE SU ÜRÜNLERİ AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

2

Araştırmacıların Ünvanı ve Adı  :

Fakültesi ve Bölümü:

Erdinç ŞAHİNÖZ

HRÜ. Zir. Fak. Zootekni Böl.

Prof. Dr. M. Yaşar ÜNLÜ

HRÜ. Zir. Fak. Zootekni Böl.

3

Başlama ve Bitiş Yılı :

-

2001

4

Proje veya Çalışmanın Durumu:

Yayınlandı

5

Yayınlandığı Yer:

 

Harran Ü. Fen Bilimleri  Enstitüsü 2001, Şanlıurfa. S 86.

6

Destekleyen Kurum ve Kuruluşlar:

-

7

Araştırmanın Türü:

Doktora Tezi

8

Türkçe Özet

 

Bu araştırma Atatürk Baraj Gölünde su kalitesinin tespiti ve su ürünleri açısından değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla Atatürk Barajı üzerinde evsel ve mezbaha atıklarının bırakıldığı yerlere ve gövdeye yakın noktalarda yedi istasyon saptanmıştır. Bu istasyonlarda Ekim 1998’den başlayarak Ekim 2000’e kadar yılda 4 kez olmak üzere 7 adet istasyonda fiziksel, kimyasal parametrelerin analizleri ile mikrobiyolojik olarak toplam koliform sayıları incelenmiştir. Bu çalışma sonucunda fiziksel ve kimyasal parametrelerin genel ortalamaları pH 8,17±0,016 , sıcaklık 18,98±1,78 ºC, Çözünmüş Oksijen 8,51±0,024 mg/lt, Alkalinite 160,95±0352 mgCaCO3/lt, Toplam Sertlik 21,79±0,04  FSº, Amonyak Azotu 0,294±0,002 mg/lt, Nitrit Azotu 0,0147±0,0002 mg/lt, Nitrat Azotu 1,676±0,002 mg/lt, Biyolojik Oksijen İhtiyacı 0,014±0,0002 mgO2/lt,  Elektriki İletkenlik 335,65±0,437 µmhos/cm, Karbonat 0,513±0,029 mgCaCO3/lt, Bikarbonat 162,3±0,393 mgHCO3/lt, Klorür 15,96±0,026 mg/lt, Kalsiyum 48,05±0,19 mg/lt, Magnezyum 23,91±0,03 mg/lt bulunmuştur. Atatürk Barajı’nın toplam koliform bakteri sayıları bakımından en düşük değeri 4 ve 5. istasyonlarda elde edilmiştir. Diğer tüm istasyonlarda elde edilen verilerden bu sularda insan sağlığı bakımından riskli patojen mikroorganizmaların bulunabileceği bu nedenle; gerek içme suyu gerek sulama ve rekreasyonel amaçlı kullanma suyu olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır.

İstasyonlar sabit tutularak parametrelerin mevsimlere göre ortalamaları arasındaki fark istatistiki olarak önemli bulunmuştur (P<0,01). Yapılan Duncan testi sonucunda en düşük Amonyak azotu konsantrasyonu Ekim (1999) ayında 0 mg/lt, en yüksek ise Nisan (1999) tarihinde 1.86 mg/lt bulunmuştur. İstasyonlara göre amonyak azotu, konsantrasyon ortalaması arasındaki fark istatistiki olarak önemli bulunmuştur (P<0,01). Yapılan Duncan testine göre en düşük konsantrasyon 5. istasyonda 0,05 mg/lt en yüksek konsantrasyon 3. istasyonda 1,377  mg/lt olarak bulunmuştur.

 

 

 
 

 

ÜRE VE KİREÇ İLE MUAMELE EDİLMİŞ SAMANLARIN HAM BESİN MADDE İÇERİKLERİ VE İN VİTRO KURU MADDE SİNDİRİLEBİLİRLİKLERİNİN BELİRLENMESİ

 Şahin TÜFENK

(Yüksek Lisans) 

Bu çalışma, buğday ve mercimek samanının değişik oranlarda kireç ve üre ile muamele edilmesinin samanın ham besin madde içerikleri ile in vitro kuru madde sindirimi ve in sitü kuru madde yıkılımı üzerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Denemede kullanılan samanların muamelesinde 3 üre (%0, 2 ve 4) ve üç kireç (0,2.5 ve 5) kombinasyonu kullanılmıştır. Her muamele için gerekli olan üre ve kireç miktarı samanın nem düzeyini %60’a çıkaracak kadar su içerinde çözdürüldükten sonra samanla karıştırılarak samanlar cam kavanozlar içerisinde inkübe edilmiştir. Üre ve kireç seviyesindeki artış her iki samanda da sırasıyla ham kül ve ham protein seviyesini artırmıştır (P >0.05). Üre ve kireç muamelesi buğday samanının in vitro kuru madde sindirimi ve in sitü kuru madde yıkımını    artırırken (P <0.05), benzer etki mercimek samanında gözlenmemiştir (P >0.05). Hem buğday samanı hem de mercimek samanında muamelelerdeki üre ve kireç düzeyi artıkça rasyonların üreden dolayı ham protein içeriği ve kireçten dolayı da ham kül içeriğinin yükseldiği tespit edilmiştir. 

 Sonuç olarak,  % 2 üre ve %5 kireç kombinasyonu buğday samanı muamelesi için yeterli olduğu tespit edilmiştir.

 
   

RASYONDA KULLANILAN FARKLI TOKSİN BAĞLAYICILARININ BEYAZ HİNDİLERİN BESİ PERFORMANSLARI ÜZERİNE ETKİSİ

  

Esra DEDE

Yüksek Lisans 

Bu çalışma, biri kontrol (I) ve üç farklı toksin bağlayıcının [Mycosorb (II), Toxifix (III) ve Sal-tech (IV)] Beyaz dişi hindilerin canlı ağırlık, canlı ağırlık artışı, yem tüketimi, yemden yararlanma oranı ve karkas özellikleri (sıcak karkas ağırlığı, karkas randımanı, göğüs ağırlığı, but ağırlığı, kanat ağırlığı, sırt ağırlığı, abdominal yağ, taşlık ağırlığı, kalp ağırlığı, karaciğer ağırlığı kalın-ince barsak ağırlığı, ve ayak-baş ağırlığı) üzerine etkilerini saptamak amacıyla yürütülmüştür. Denemede, besi dönemi sonunda hindilerin canlı ağırlıkları üzerine farklı toksin bağlayıcıların önemli bir etkisi olmamıştır. Canlı ağırlık artışı bakımından gruplar arasındaki farklılıklar 65-72. günler ve 89-96. günler arasında önemli olmuş, diğer dönemlerde önemsiz bulunmuştur (sırasıyla, P<0.05, P<0.01). Rasyondaki farklı toksin bağlayıcıları yem tüketimini istatistiksel olarak önemli derecede etkilememiştir. Yemden yararlanma bakımından muamele grupları arasındaki farklılıklar sadece 89-96. günler arasındaki dönemlerde önemli bulunmuştur (P<0.05). Kesim özellikleri bakımından; farklı toksin bağlayıcıların soğuk ve sıcak karkas ağırlığı, karkas randımanı, göğüs ağırlığı, sırt ağırlığı, kanat ağırlığı, but ağırlığı, kalın-ince barsak ağırlığı, taşlık ağırlığı, karaciğer ağırlığı ve ayak-baş ağırlığı üzerine etkileri önemsiz olmuştur.

   

SIĞIRLARDA SÜT VERİMİNİN TAHMİNİNDE KULLANILAN

METODLARIN KARŞILAŞTIRILMASI

Ali Rıza ULUSOY

(Yüksek Lisans) 

          Bu çalışma, süt sığırlarında laktasyon süt verimini tahmin etmek için kullanılan metodları karşılaştırarak, gerçek laktasyon süt verimlerini en yakın ve en güvenilir olarak tahmin eden metodu belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada özel bir süt sığırcılığı işletmesinde  yetiştirilmekte olan 10 Siyah Alaca ırkı ineklerden 2000-2003 yılları arasında alınan 30 süt verim kayıtları kullanılmıştır. Gerçek laktasyon süt verimleri 7, 14, 21, 28, 35, 42, 49, 56 günlük periyotlara ayrılıp, bu periyotlarda kontrol sağımları yapılmış varsayılarak kontrol sağım verimleri alınmış ve bu verimler kullanılarak tahmini laktasyon süt verimleri Hollanda I, Hollanda II, İsveç, Trapez ve Vogel`in basitleştirilmiş metodu ile hesaplanmıştır. Yapılan analizler sonucunda laktasyon sırası, ilk kontrol günü ve kontrol sağım aralıklarına bağlı olarak, gerçek laktasyon verimlerini en yakın veya en hatalı tahmin eden metodların değişiklik gösterdiği saptanmıştır. Genel olarak, Trapez metodu laktasyon süt verimini en yakın tahmin eden metod olarak belirlenmiş, laktasyon süt verimini en hatalı tahmin eden metodun da Vogel`in basitleştirilmiş metodu olduğu bulunmuştur. Laktasyon süt veriminin gerçek verimlere en yakın olarak tahmin edildiği kontrol periyodunun ise 7 günlük periyotlar olduğu belirlenmiştir.

 

   

 

KİREÇLE MUAMELE EDİLMİŞ BUĞDAY SAMANININ

HAM ve SİNDİRİLEBİLİR BESİN MADDE İÇERİKLERİNİN BELİRLENMESİ

Ayfer BOZKURT KİRAZ

Yüksek Lisans 

            Bu çalışmada, buğday samanının kireç ile muamele edilmesinin samanın ham ve sindirilebilir besin maddeleri üzerine etkisi araştırılmıştır. Çalışma, 4x4 latin kare düzenine göre 4 adet erkek ivesi toklu ile iki ayrı deneme halinde yürütülmüştür. Denemelerde kullanılan buğday samanının kontrol grubuna hiçbir işlem uygulanmamış, diğer gruplar ise %3, 6 ve 9 düzeylerinde kireçle Deneme 1’de 2 gün, Deneme 2’de 6 gün süreyle samanlar muamele edilmiştir. Denemelerde kullanılan rasyonlar muamele edilmeyen ve muamele edilen buğday samanından %80, buğday kırmasında %20 düzeyinde katılarak hazırlanmıştır. Deneme 1 ve Deneme 2’de samanların kireçle muamele edilmesi rasyonların organik madde içeriğini önemli derecede etkilemiştir. Muamelesiz, %3, 6 ve 9 düzeylerinde kireçle muamele edilen rasyonların organik madde içerikleri sırasıyla, kuru madde bazında, Deneme 1’de %92.66, 93.79, 91.38, 90.60, Deneme 2’de %93.97, 92.73, 92.48 ve 92.51 olarak saptanmıştır. Deneme 1 ve Deneme 2’de samanların kireçle muamele edilmesi rasyonların ham protein ve ham selüloz içeriklerini etkilememiştir (P>0.05).      Deneme 1’de samanların kireçle muamele edilmesi rasyonların organik madde, ham protein ve ham selüloz sindirimini önemli derecede etkilemez iken, Deneme 2’de bu özellikler önemli derecede etkilemiştir (P<0.05). Deneme 2’de muamelesiz, %3, 6 ve 9 düzeylerinde kireçle muamele edilen rasyonların organik madde sindirebilirlikleri sırasıyla, %51.42, 59.13, 48.23 ve 45.89, ham protein sindirebilirlikleri %49.00, 50.26, 34.59 ve 28.13, ham selüloz sindirebilirlikleri %52.76, 64.62, 54.58 ve 54.64 olarak saptanmıştır.