Arama Görüşleriniz Site Haritası Ana Sayfa
Yağ Bitkileri Yem Bitkileri Hayvancılık T.Makinaları Hastalık Zararlılar Sebze Meyve Seracılık T.Ekonomisi Baharat Bit. Diğerleri
     

Yüksek Lisans -Doktora

1.  
HARRAN OVASI KOŞULLARINDA ANASON (Pimpinella anisum L.)’ DA UYGUN EKİM ZAMANININ BELİRLENMESİ• Yüksek Lisans
İslim GÜLER KOŞAR
2.  
HARRAN OVASI KOŞULLARINDA KİŞNİŞ ( Coriandrum sativum L.)’TE UYGUN EKİM ZAMANININ BELİRLENMESİ. •Yüksek Lisans

Birgül GERGERLİ

Yrd.Doç.Dr. A.Habib ÖZEL
3.  
ŞANLIURFA BİBERİNİN SULAMA ARALIĞI VE SU TÜKETİMİNİN BELİRLENMESİ      Yüksek Lisans

İsmail TAŞ

Yrd.Doç. Dr. Halil KIRNAK
4.  
GÜNEYDOĞU ANADOLU BİBER POPULASYONLARININ DİHAPLOİDİZASYON  YÖNTEMİYLE ISLAHI VE GELENEKSEL YÖNTEMLERLE KARŞILAŞTIRILMASI   .•Doktora
Yrd. Doç. Dr. Nuray ÇÖMLEKÇİOĞLU
5.  
HARRAN OVASI KOŞULLARINDA KİŞNİŞ (Coriandrum sativum L.)’TE UYGUN EKİM ZAMANININ BELİRLENMESİ  Yüksek Lisans
Birgül GERGERLİ
6.  
Harran Ovası’nda Sebze Üretimi Ve Tarımsal Yayım Sorunları  Yüksek Lisans

Doç. Dr. Yaşar AKTAŞ

Doç.Dr. A.Yıldız PAKYÜREK Nurcan HACIALİBEYOĞLU
7.  
Gap Bölgesi (Şanlıurfa ili ) Koşullarında Yetiştirilen Pamuk (Gossypium hirsutum L. ) Çeşitlerinde Lif ve İplik Kalite Özellikleri Arasındaki İlişkilerin Saptanması Üzerine Bir Araştırma  Yüksek Lisans
Cevher İlhan CEVHERİ
8.  
Harran Ovasında İkinci Ürün Mısır Tarımında Farklı Toprak İşleme Yöntemleri Ve İşlemesiz Tarımın Etkileri  Yüksek Lisans

Dr.Bekir BÜKÜN

9.  
HARRAN OVASI KOŞULLARINDA FARKLI AZOT DOZLARININ, PAMUKTA  (GOSSYPIUM HIRSUTUM L.) ÇIÇEKLENME VE MEYVELENME DÜZENINE, VERIM VE VERIM UNSURLARINA ETKISI ÜZERINE BIR ARAŞTIRMA  Doktora
Hasan HALİLOĞLU                                                 Prof. Dr. Mustafa OĞLAKÇI
10.  

HACIHALİLOĞLU VE KABAAŞI KAYISI ÇEŞİTLERİNDE AĞACIN VERİMLİLİK BÖLGESİNİN SAPTANMASI Yüksek Lisans                                      Mustafa ŞAHİN                                                                    Prof. Dr. İbrahim BOLAT

11.  

ANTEPFISTIĞINDA BAZI ANAÇ X ÇEŞİT KOMBİNASYONLARININ FENOLOJİK VE POMOLOJİK ÖZELLİKLER ÜZERİNE ETKİSİ Yüksek Lisans  Serdar TÜRKER                                                                      Prof. Dr. B.Erol AK

12.  

GAP ALANINDA YETİŞTİRİLEN BAZI SOFRALIK VE ŞARAPLIK ÜZÜM  ÇEŞİTLERİNDE SULAMA DÜZEYLERİNİN BİTKİ BESİN MADDESİ  ALIMINA ETKİLERİ Yüksek Lisans                                                                                                                                 Atilla ÇAKIR                                               Doç. Dr. Sadettin GÖRSÜZ

13.  

FARKLI OLGUNLAŞMA GRUBUNA GİREN PATATES (Solanum tuberosum L.) ÇEŞİTLERİNİN ŞANLIURFA KOŞULLARINDA UYGUN DİKİM ZAMANLARININ BELİRLENMESİ Yüksek Lisans                                                                 Ufuk DEMİREL                                                                               Doç.Dr.M.Atilla GÜR

14.  

FARKLI DOZLARDA VE ZAMANLARDA UYGULANAN AZOTUN MAKARNALIK BUĞDAYIN VERİM VE VERİM UNSURLARI ÜZERİNE ETKİLERİ Yüksek Lisans                                                                                                                       YALÇIN COŞKUN                                                                     Yrd.Doç.Dr.Abdulah ÖKTEM

15.  

HARRAN OVASI SULU KOŞULLARINDA İKİNCİ ÜRÜN OLARAK YETİŞTİRİLEN MISIRDA KOÇAN ÜSTÜ ve ALTI YAPRAKLARIN HASAT ZAMANININ YEŞİL OT ve TANE VERİMİNE ETKİLERİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA Yüksek Lisans                                                                                                              Serap Mutlu AKIL                                                               Yrd.Doç.Dr.Gülşah BENGİSU YAVUZER

16.  

FARKLI AZOT DOZLARININ MERCİMEKTE (Lens culinaris Medic.) VERİM VE BAZI TARIMSAL KARAKTERLERE ETKİSİ Yüksek Lisans

Doğan ARSLAN                                                                 Yrd.Doç.Dr.Abdulah ÖKTEM

17.  

FARKLI AZOT VE FOSFOR MİKTARLARININ  ŞEKER PANCARINDA (Beta vulgaris L.) KÖK-GÖVDE VERİMİ VE BAZI KALİTE ÖZELLİKLERİNE ETKİSİ Yüksek  Lisans                                                                                  Tahsin ÇELİK                                                                           Doç. Dr. M.Atilla GÜR

18.  

TUZLU KOŞULLARDA YETİŞTİRİLEN ÇİLEKTE FARKLI AZOT

DÜZEYLERİNİN BİTKİ GELİŞİMİ, VERİM VE BAZI MEYVE

ÖZELLİKLERİ İLE BİTKİ BESİN ELEMENTLERİNİN

İÇERİĞİNE ETKİLERİ Yüksek Lisans

Nazmi KÜÇÜK                                                                                  Doç. Dr.  Cengiz KAYA

19.  

ANTİDON PLASTİK SERADA FARKLI BİTKİ SIKLIĞI VE BUDAMALARIN URFA YERLİ BİBER ÇEŞİDİNİN VERİM VE BAZI KALİTE ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE ETKİLERİ Yüksek Lisans                           Selçuk SÖYLEMEZ                                                         Prof. Dr.  A. Yıldız  PAKYÜREK  

 Bitkisel Üretim
 Bitki Koruma
 Gıda Mühendisliği 
 Hayvansal Üretim 
 Tarım Ekonomisi
 Tarım Makinaları
 T.Yapı ve Sulama 
 Toprak
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20.  

NEKTARİNDE SUNİ GÖLGELEMENİN BAZI BİTKİ VE MEYVE ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE ETKİLERİNİN İNCELENMESİ Yüksek Lisans                                                                                                                    Sibel TİMUÇİN SÖYLEMEZ                                                    Prof. Dr. İbrahim BOLAT  

21.  

HARRAN OVASI KOŞULLARINDA ANA VE İKİNCİ ÜRÜN SOYA(Glycine max  Merr.) TARIMINDA UYGULANAN BAZI BÜYÜME DÜZENLEYİCİLERİN TOHUM VERİMİ İLE TARIMSAL VE KALİTE ÖZELLİKLERİNE ETKİSİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA Doktora          Leyla GÜLLÜOĞLU                                                                                Prof. Dr. H. Halis ARIOĞLU

22.  

HARRAN OVASI KOŞULLARINDA SETTE EKİME UYGUN MAKARNALIK BUĞDAY ÇEŞİTLERİNİN BELİRLENMESİ Yüksek Lisans                                                                                                            Servet ABRAK                                                                                         Prof. Dr. Mengü GÜLER

23.  

HARRAN OVASI SULU KOŞULLARINDA İKİNCİ ÜRÜN OLARAK YETİŞTİRİLEN İKİ  MISIR ÇEŞİDİNDE FARKLI AZOT DOZLARININ HASIL VE TANE VERİMİ İLE BAZI TARIMSAL KARAKTERLERE ETKİLERİ Yüksek Lisans                                                                                                                     Behiye ÇELLİK                                                                                         Yrd.Doç . Dr .Gülşah Bengisu YAVUZER

24.  

HARRAN OVASI KOŞULLARINDA  İKİNCİ ÜRÜN SUSAM (Sesamum indicum L.) TARIMINDA FARKLI AZOT VE FOSFOR DOZLARININ VERİM VE BAZI TARIMSAL ÖZELLİKLERİNE ETKİSİ  Doktora                                                                                                                                                                                       Hüseyin ARSLAN                                                                                      Doç.  Dr. M. Atilla GÜR

25.  

MISIR (Zea Mays L.) VE BÖRÜLCE (Vigna Sinensis L. )’NİN İKİNCİ ÜRÜN OLARAK BİRLİKTE YETİŞTİRMENİN YEŞİL OT VERİMİ VE BAZI TARIMSAL KARAKTERLERE ETKİLERİNİN ARAŞTIRILMASI Yüksek Lisans                                                                                                                                                      NİL GÜREL                                                                                                Yrd.Doç. Dr. Mustafa OKANT

26.  

ll. ÜRÜN TARIM1NA UYGUN BAZI SOYA (Giycine mcıx. /..) ÇEŞITLERİNİN VERİM VE KALÎTE ÖZELLİKLERİ İLE BU ÖZELLİKLER ARASINDAKİ İLİŞKİLERİN BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA Yüksek Lisans                                                                                                                                                  Oktay BÖRTÖÇENE                                                                                 Prof.  Dr. M. Atilla GÜR 

25.  
 
26.  
 

 

 

 

 

 

1

Araştırma veya Yayının Adı:

HARRAN OVASI KOŞULLARINDA ANASON (Pimpinella anisum L.)’ DA UYGUN EKİM ZAMANININ BELİRLENMESİ

2

Araştırmacıların Ünvanı ve Adı  :

Fakültesi ve Bölümü:

İslim GÜLER KOŞAR

Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri

3

Başlama ve Bitiş Yılı :

2001

2002

4

Proje veya Çalışmanın Durumu:

Yayınlanmadı

5

Yayınlandığı Yer:

-

6

Destekleyen Kurum ve Kuruluşlar:

HR.Ü. ARŞ.FONU

7

Araştırmanın Türü:

Y.Lisans

8

Türkçe Özet

 

Harran Ovası koşullarında anason (P. anisum L.)’da  uygun ekim zamanını belirlemek amacıyla yapılan bu çalışma; 2001-2002 yetiştirme döneminde,

Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü araştırma alanında, Tesadüf Blokları

Deneme Desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Çalışmada; 2 ve 15 Ekim, 2, 15  ve 30 Kasım,

18 Aralık, 2 ve  15 Ocak, 1 ve 15 Şubat, 1 ve  15 Mart, 3 ve 16 Nisan olmak üzere 14 değişik ekim zamanı ele alınmıştır.

Çalışmada, tane verimi (kg/da), uçucu yağ oranı (%), uçucu yağ verimi (l/da), bitki boyu (cm), dal sayısı (adet/bitki), 
şemsiye sayısı (adet/bitki), 
ana şemsiyedeki şemsiyecik sayısı (adet/ana şemsiye), ana şemsiyedeki tohum sayısı (adet/ana şemsiye),  bin tane ağırlığı (g) 
ve hasat indeksi (%) özellikleri incelenmiş ve fenolojik gözlemler alınmıştır. Dal sayısı hariç incelenen tüm özellikler farklı ekim 
zamanlarından önemli  derecede etkilenmiştir. Bitki boyu, 
şemsiye sayısı, ana şemsiyedeki şemsiyecik sayısı, uçucu yağ oranının ekim zamanlarına göre değişimlerinin 
düzensiz fakat önemli olduğu, 
geciken ekimlere bağlı olarak ana şemsiyedeki tohum sayısı, bin tane ağırlığı, hasat indeksi, vejetatif gelişme süreleri ve 
vejetasyon sürelerinde önemli azalmalar saptanmıştır. Harran ovası koşullarında Kasım ortalarından itibaren Mart ayına kadar ekimin 
yapılabileceği ayrıca, en yüksek tane verimi ve uçucu yağ verimlerinin alındığı 18 Aralık ekiminin uygun olduğu söylenebilir.

 

 

1

Araştırma veya Yayının Adı:

HARRAN OVASI KOŞULLARINDA KİŞNİŞ ( Coriandrum sativum L.)’TE UYGUN EKİM ZAMANININ BELİRLENMESİ.

2

Araştırmacıların Ünvanı ve Adı  :

Fakültesi ve Bölümü:

Birgül GERGERLİ

HRÜ. Zir. Fak Tarla Bit. Böl.

Yrd.Doç.Dr. A.Habib ÖZEL

HRÜ. Zir. Fak Tarla Bit. Böl.

3

Başlama ve Bitiş Yılı :

-

2002

4

Proje veya Çalışmanın Durumu:

Yayınlandı

5

Yayınlandığı Yer:

 

Fen bilimleri Enstitüsü 2002. S:63 Şanlıurfa

6

Destekleyen Kurum ve Kuruluşlar:

Fen Bilimleri Enstitüsü

7

Araştırmanın Türü:

Yüksek Lisans Tezi

8

Türkçe Özet

 

Harran Ovası koşullarında Kişniş (Coriandrum sativum L.)’te en uygun ekim zamanını saptamak amacıyla yapılan bu çalışma; 2000-2001 yetiştirme sezonunda, Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü araştırma alanında yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine  göre üç tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada; 2 ve 21 Kasım, 5 ve 23 Aralık, 8 Ocak, 9 Şubat, 2, 19 ve 31 Mart olmak üzere 9 değişik ekim zamanı ele alınmıştır.

Araştırmada, tane verimi (kg/da), uçucu yağ oranı (%), uçucu yağ verimi (l/da), bitki boyu (cm), dal sayısı (adet/bitki), şemsiye sayısı (adet/bitki),  şemsiyecik sayısı (adet/şemsiye), tane sayısı (adet/ana şemsiye), bin tane ağırlığı (g), hasat indeksi (%), özellikleri incelenmiştir. İncelenen tüm özellikler, farklı ekim zamanlarından önemli derecede etkilenmiştir. Geciken ekimlere bağlı olarak, bitki boyu, dal sayısı, şemsiye sayısı, şemsiyecik sayısı ve tane sayısında önemli derecede azalma saptanmıştır. Uçucu yağ oranı (% 0,23-0,50) 19 ve 31 Mart ekimleri hariç, ekim zamanı geciktikçe önemli derecede artmıştır. Uçucu yağ verimi 0,33-0,78 l/da, hasat indeksi (% 25,00-44,61), bin tane ağırlığı 9,00-10,50 g arasında varyasyon göstermiştir. Tane verimi 31 Mart ekimi dışında, ekim zamanı geciktikçe azalma göstermiştir.

Araştırma sonucunda; tane veriminin ve uçucu yağ veriminin yüksek olduğu 2 Kasım-8 Ocak tarihleri arası ekimler bölge için uygun olduğu saptanmıştır.

 

 

1

Araştırma veya Yayının Adı:

ŞANLIURFA BİBERİNİN SULAMA ARALIĞI VE SU TÜKETİMİNİN BELİRLENMESİ

2

Araştırmacıların Ünvanı ve Adı  :

Fakültesi ve Bölümü:

İsmail TAŞ

HRÜ. Zir. Fak Tar. Yap. Sul. Böl.

Yrd.Doç. Dr. Halil KIRNAK

HRÜ. Zir. Fak Tar. Yap. Sul. Böl.

3

Başlama ve Bitiş Yılı :

-

2002

4

Proje veya Çalışmanın Durumu:

Yayınlandı

5

Yayınlandığı Yer:

 

Fen bilimleri Enstitüsü 2002. S 91 Şanlıurfa

6

Destekleyen Kurum ve Kuruluşlar:

Fen Bilimleri Enstitüsü

7

Araştırmanın Türü:

Yüksek Lisans Tezi

8

Türkçe Özet

 

Bu çalışma, Harran Ovası koşullarında yaygın olarak yetiştirilen  biber bitkisinin (Capsicum annum L.) sulama programının belirlenmesi amacıyla; 2001 yılında Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme alanında yürütülmüştür.

Araştırmada üç farklı sulama aralığı (2, 4 ve 6 gün) ile üç farklı bitki pan katsayısı (Kcp1 = 1.25, Kcp2 = 1.00 ve Kcp3 = 0.75) kullanılmıştır. Sulama suyu miktarı; açık su yüzeyi buharlaşma değerleri, bitki örtü yüzdesi ile düzeltilerek belirlenmiştir.

Deneme konularına uygulanan sulama suyu miktarları 652-1010 mm, mevsimlik su tüketimleri ise 726-1069 mm arasında değişmiştir. Yöre koşullarında bitki su tüketiminin belirlenmesinde Radyasyon ve Penman yöntemlerinin kullanılabileceği saptanmıştır. Konulardan elde edilen verim değerleri 2444 - 4703 kg/da arasında değişim gösterirken, yapılan analizler sonucunda sulama aralığı ve bitki katsayılarının verim üzerine olan etkileri %1 düzeyinde önemli, etkileşimi ise önemsiz bulunmuştur. Ayrıca toplam su kullanım randımanı (WUE) 2.75-5.22 kg/da/mm, sulama suyu kullanım randımanı (IWUE) 3.03-5.81 kg/da/mm ve sulama suyunun evapotranspirasyonu karşılama yüzdesi (I/ET) %85-96 arasında değiştiği belirlenmiştir.

Sonuç olarak; Harran Ovası koşullarında biber bitkisinin damla sulama yöntemiyle sulanmasında, sulama aralığı olarak 2 gün, bitki katsayısı olarak 1.25’in seçilmesinin ve bitki örtü yüzdesi değeri ile düzeltilmesinin uygun olacağı belirlenmiştir.

 

          

1

Araştırma veya Yayının Adı:

GÜNEYDOĞU ANADOLU BİBER POPULASYONLARININ 
DİHAPLOİDİZASYON  YÖNTEMİYLE ISLAHI VE GELENEKSEL 
YÖNTEMLERLE KARŞILAŞTIRILMASI

2

Araştırmacıların Ünvanı ve Adı  :

Fakültesi ve Bölümü:

Yrd. Doç. Dr. Nuray ÇÖMLEKÇİOĞLU

Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü

3

Başlama ve Bitiş Yılı :

1993

 2001

4

Proje veya Çalışmanın Durumu:

Yayınlandı

5

Yayınlandığı Yer:

-

6

Destekleyen Kurum ve Kuruluşlar:

Ç.Ü. ARŞ.FONU   

7

Araştırmanın Türü:

Doktora 

8

Türkçe Özet

Bu çalışmada, Şanlıurfa ve Kahramanmaraş biber populasyonlarında, kendileme ve seleksiyon ıslahı yöntemiyle saf hatların oluşturulması, yeni çeşit geliştirilmesinde anter kültürü yönteminin kullanılabilirliliğinin belirlenmesi ve populasyon ile birçok generasyon kendilenmiş hatlarda  varyasyonun belirlenmesi amaçlanmıştır. Şanlıurfa populasyonuna ait elit bitkiler kendilenerek 298 hat elde edilmiştir. Her  hatta iki veya daha fazla bitkiden elde edilen kendilenmiş tohumlar kendi içinde karıştırılmış ve altıncı kendileme generasyonuna kadar yeniden kendilenmiştir. Seleksiyon sonucunda hat sayısı 9’a indirilmiştir. Altıncı kendileme generasyonunda hat  içinde her bitkiden tohumlar ayrı ayrı alınmış ve 9 familya   oluşturulmuştur. Kahramanmaraş biberinde farklı yerlerden toplanan tohumlar ayrı populasyonlar olarak değerlendirilmiştir. Her populasyonda seçilen bitkiler kendilenmiş ve 5 hat elde edilmiştir. Üçüncü kendileme generasyonunda hat içi bitkilerden tohumlar ayrı ayrı alınmış ve 5 familya   oluşturulmuştur.  Anter kültürü yöntemiyle haploid bitki elde etmek üzere 5 farklı besin ortamı denenmiştir. En olumlu sonuçlar 4 mg/ NAA, 0.1 mg/l BAP, 10 mg/l AgNO3 ve 30 g/l sakaroz içeren MS besin ortamında ve kültürün ilk 2 günü anterlerin 35 oC sıcaklıkta ve karanlık koşullarda tutulduktan sonra 28 oC de 16 saat fotoperiyodik koşullarda geliştirilen anterlerden elde edilmiştir. Biber anter kültüründe embriyo oluşumu, genotip, besin ortamı bileşiminden ve inkübasyon koşullarından önemli derecede etkilenmiştir. Anter kültürü yöntemiyle elde edilen bitkilerde ploidi seviyelerinin belirlenmesi amacıyla kök uçlarında kromozom sayımı yapılmış,  stoma boyutları ölçülmüş ve bekçi hücrelerdeki kloroplastlar sayılmıştır. Ayrıca bitkilerin bazı morfolojik özellikleri incelenmiştir. Her iki genotipte de haploid ve diploid bitkilerde stoma  başına düşen ortalama kloroplast sayısı bakımından  önemli farklılıklar bulunmuştur. Bitkiler arasında önemli farklılık bulunan diğer bir parametre ise stoma yoğunluğu olmuştur. Anter kültürü yöntemiyle elde edilen katlanmış haploid (double haploid) hatların mutlak homozigot  bireylerden oluştuğu ve bu hatlarda belirlenen varyansın yalnızca çevre faktörlerinden kaynaklanabileceği kabul edilmiştir. Bu durumda, Şanlıurfa biberinde altı generasyon kendilenmiş hatlarda bitkiler arasında, tomurcuk çapı, taç yaprak ve anter sayısı bakımından hem çevre varyansı hem de  genotipik varyansın önemli olduğu tespit edilmiştir. Meyve ağırlığı, meyve uzunluğu, meyve çapı, meyve başına verim, meyve başına tohum verimi, 1000 tohum ağırlığı, ilk çiçeklenme için geçen gün sayısı, yaprak uzunluğu, yaprak genişliği bitki uzunluğu gibi incelenen diğer bütün özellikler bakımından varyasyonun tamamen çevre koşullarından kaynaklandığı, hat içindeki bitkilerin genetik yapıları bakımından homojen oldukları belirlenmiştir. Populasyon seviyesinde ise meyve ağırlığı, meyve uzunluğu, meyve et kalınlığı, meyve çapı, lob sayısı, tomurcuk uzunluğu, tomurcuk indeksi ve yaprak indeksi özelliklerinde belirlenen varyasyonun daha çok çevre koşullarından ve daha düşük oranda da bitkiler arasındaki genetik faklılıklardan kaynaklandığı  diğer özelliklerde varyansın çevre faktörlerinden ileri geldiği belirlenmiştir. Kahramanmaraş biberinde ise populasyonlar ve üçüncü kendileme generasyonu seviyesindeki  hatlarda, tomurcuk uzunluğu, tomurcuk indeksi, yaprak uzunluğu, lob sayısı, bitki başına verim, meyve ağırlığı, meyve uzunluğu, ve meyve başına tohum özelliklerinde belirlenen varyasyonun çevre koşullarından kaynaklandığı, hatları oluşturan bitkilerin söz konusu özellikler bakımından genetik farklılıklar göstermediği tespit edilmiştir. İncelenen diğer özelliklerin  varyasyonunda hem genetik hem de  çevre faktörlerin etkili olduğu belirlenmiştir.        

 

Araştırma veya Yayının Adı:

HARRAN                                                                                                                      OVASI                                             KOŞULLARINDA KİŞNİŞ (Coriandrum sativum L.)’TE UYGUN EKİM ZAMANININ BELİRLENMESİ

Araştırmacıların Ünvanı ve Adı  :

Fakültesi ve Bölümü:

Birgül GERGERLİ

Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri

Başlama ve Bitiş Yılı :

2000

2001

Proje veya Çalışmanın Durumu:

Yayınlanmadı

Yayınlandığı Yer:

-

Destekleyen Kurum ve Kuruluşlar:

HR.Ü. ARŞ.FONU       

Araştırmanın Türü:

Y.Lisans

Türkçe Özet

Harran Ovası koşullarında kişniş (Corriander sativum L.)’da uygun ekim zamanını saptamak amacıyla yapılan bu çalışma; 2000-2001 yetiştirme sezonunda, Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü araştırma alanında yürütülmüştür. Deneme Tesadüf Blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada; 2 ve 21 Kasım, 5 ve 23 Aralık, 8 Ocak, 9 Şubat, 2, 19 ve 31 Mart olmak üzere 9 değişik ekim zamanı ele alınmıştır.Araştırmada, tane verimi (kg/da), uçucu yağ oranı (%), uçucu yağ verimi (l/da), bitki boyu (cm), dal sayısı (adet/bitki), şemsiye sayısı (adet/bitki), şemsiyecik sayısı (adet/ana şemsiye), tane sayısı (adet/ana şemsiye),  bin tane ağırlığı (g) ve hasat indeksi (%) özellikleri incelenmiştir. İncelenen tüm özellikler, farklı ekim zamanlarından önemli derecede etkilenmiştir. Geciken ekimlere bağlı olarak, bitki boyu, dal sayısı, şemsiye sayısı, şemsiyecik sayısı ve tane sayısında önemli azalma saptanmıştır. Uçucu yağ oranı (%0.23-0.50) 19 ve 31 Mart ekimleri hariç, ekim zamanı geciktikçe önemli derecede artmıştır. Uçucu yağ verimi (0.33-0.78 l/da, hasat indeksi %25.00-44.61 ve bin tane ağırlığı 9.00-10.50 g arasında varyasyon göstermiştir. Tane verimi 31 Mart ekimi dışında, ekim zamanı geciktikçe azalma göstermiştir.Araştırma sonucunda, tane veriminin ve uçucu yağ veriminin en yüksek olduğu 2 Kasım – 8 Ocak tarihleri arasında ekimlerin Bölge için uygun olduğu saptanmıştır.

 

1

Araştırma veya Yayının Adı:

Harran Ovası’nda Sebze Üretimi Ve Tarımsal Yayım Sorunları

2

Araştırmacıların Ünvanı ve Adı  :

Fakültesi ve Bölümü:

Doç. Dr. Yaşar AKTAŞ

Zir. Fak. Tar. Eko -Tarım Politikası ve Yayım Anabilim Dalı

Doç.Dr. A.Yıldız PAKYÜREK

Bahçe Bitkileri  Bölümü

Nurcan HACIALİBEYOĞLU

 

3

Başlama ve Bitiş Yılı :

01 / 06 / 2001

30/ 07/ 2001

4

Proje veya Çalışmanın Durumu:

Yayınlandı

5

Yayınlandığı Yer:

 

Tez

6

Destekleyen Kurum ve Kuruluşlar:

-

7

Araştırmanın Türü:

 Y.Lisans   Tezi

8

Türkçe Özet

En çok yetiştirilen ve tüketilen üç sebze türü yetiştiriciliğindeki üretim tekniği, işletme ekonomisi, üreticilerin tarımsal kuruluşlar ile ilişkileri ve bunlarla ilgili çözüm önerilerinin belirlenmesi amacı ile bu araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırma varsayımı şöyledir: “Sebze üretimi bir çalışma alanı olarak benimsenip program geliştirilmediğinden yayım çalışmaları, bu alandaki kamu, özel sektör ile işbirliği içinde ve yetiştiricilerin varolan sorunlarına yönelik (talebe yönelik) olarak yürütülmemektedir. Bu nedenle yetiştiricilerin üretim tekniği yöntemlerinde eksiklik vardır ”. Eldeki verilere göre Harran Ovası’nda en yoğun sebze üreten 5 köy araştırma alanı olarak seçilmiştir. Gayeli örneklemeyle 5 köyde seçilen 48 denekle, 2001 yaz aylarında anket yapılmıştır.

Üretim tekniği kapsamında; sebze yetiştirme nedeni, sulama yöntemi, gübre kullanımı, toprak analizi; işletme ekonomisi çerçevesinde yetiştiricilerin, ürünleri nerede ve neden orada pazarladığı, birim alandan sebze üretimini nasıl artırmayı düşündükleri gibi konular araştırılmıştır. Ayrıca, tarımsal kuruluşlara üyelik durumu, Tarımsal Yayım örgütü ile ilişkileri gibi sorular ele alınmıştır. Sonuç olarak deneklerin örgütsüz ve işletmelerinin küçük olduğu, üretim tekniği konusundaki çalışmaların yetersiz ve işletme ekonomisi yayımının hiç yapılmadığı beirlenmiştir. Sebze üretiminde varolan sorunların çözümü için kamu, özel sektör, üretici, meslek örgütleri ve medyanın bir araya gelerek  Tarımsal Yayım hizmetini bir “ Tarımsal Yayım ve Araştırma Komisyonunda ” örgütlemeleri, yetiştiricilerin varolan sorunlarına yönelik çalışma yapılması önerilmiştir.  Böylece sınırlı olan insan ve maddi kaynaklardan daha verimli yararlanılabilecek, çalışmalar tek elden yönetilip yürütülebilecektir. Ayrıca, birim alanda verimin yükselmesi, pazarlama olanaklarının iyileştirilmesi ile küçük üreticilerin ekonomik ve toplumsal yapıları göreli düzelebilecektir. Ancak bu amaçların gerçekleşebilmesi için komisyon, erek kümenin (hedef kitle) komisyona katılımını sağlaması, kendilerini örgütleyebileceği ortamı yaratması ve güdülemesi önerilmiştir.

 

1

Araştırma veya Yayının Adı:

Gap Bölgesi (Şanlıurfa ili ) Koşullarında Yetiştirilen Pamuk (Gossypium hirsutum L. ) Çeşitlerinde Lif ve İplik Kalite Özellikleri Arasındaki İlişkilerin Saptanması Üzerine Bir Araştırma

2

Araştırmacıların Ünvanı ve Adı  :

Fakültesi ve Bölümü:

Cevher İlhan CEVHERİ

Akçakale M.Y.O. Pamuk Eksperliği ve İplikçilik Programı

3

Başlama ve Bitiş Yılı :

01/02/ 1999

29/06/2001

4

Proje veya Çalışmanın Durumu:

Yayınlandı

5

Yayınlandığı Yer:

Ç.Ü. FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ 

6

Destekleyen Kurum ve Kuruluşlar:

Ç.Ü. ARAŞTIRMA FONU

7

Araştırmanın Türü:

Y.LİSANS

8

Türkçe Özet

 

1999 yılında Gap Bölgesi (Şanlıurfa ili) koşullarında yetiştirilen pamuk (Gossypium hirsutum L.) çeşitlerinin önemli lif kalite özellikleri ile bunlardan elde edilen iplik özelliklerini belirleyerek, lif iplik arasındaki ilişkileri saptamak amacıyla yürütülen bu çalışmada, incelenen özellikler yönünden çeşitler arasında farklılık olduğu; lif kopma dayanıklılığı, lif uzunluğu, lif yeknesaklık indeksi yönünden Carmen çeşidinin; iplik düzgünlüğü yönünden Sayar-314, Carmen ve nata çeşitlerinin, iplik tüylülüğü yönünden Stoneville-453, Carmen ve Nata çeşitlerinin; iplik kopma dayanıklılığı yönünden Maraş-92, SG-501, çeşitlerinin en iyi göründükleri saptanmıştır.    

 

 

1

Araştırma veya Yayının Adı:

Harran Ovası Pamuk Ekim Alanlarında Sorun Olan Fener Otu (Physalis spp.)’nun Ekonomik Zarar Eşiği ve Kritik Periyodunun Saptanması.

2

Araştırmacıların Ünvanı ve Adı  :

Fakültesi ve Bölümü:

Dr.Bekir BÜKÜN

HR.Ü.Ziraat Fakültesi Bitki Koruma Böl

3

Başlama ve Bitiş Yılı :

1997

2001

4

Proje veya Çalışmanın Durumu:

Yayınlandı

5

Yayınlandığı Yer:

Ç. Ü. Fen Bilimleri Enst. Bitki Koruma Anabilim Dalı Doktora Tezi. 110 s.

6

Destekleyen Kurum ve Kuruluşlar:

Ç.Ü.Araştırma Fonu.

7

Araştırmanın Türü:

Doktora

8

Türkçe Özet

 

Çalışmada Harran Ovası pamuk ekim alanlarında yapılan surveyler sonucunda Türkiye Florasında daha önce kayıtlı olmayan yeni bir tür, Physalis philadelphica var. immaculata Waterfall bulunmuştur. Ayrıca P. angulata’nın Rastlama Sıklığı % 95.92, P. philadelphica var.immaculata’nın Rastlama Sıklığı ise % 57.14 olarak saptanmıştır. Yapılan çimlendirme denemelerinde, her iki türün minimum çimlenme sıcaklığı 15 °C, optimum çimlenme sıcaklığı 30 °C ve maksimum çimlenme sıcaklığı, da 40 °C olarak belirlenmiştir. Gölgeleme çalışmaları sonucu, bitkilerin % 80’in üzerindeki gölgelemelerde yaşayamadıkları saptanmıştır. Ekonomik zarar eşiği 2000 yılı birim fiyatlarıyla, kullanılan herbisite bağlı olarak, 0.317 ile 0.380 adet/m2 olarak saptanmıştır. Ayrıca Physalis türlerinin en uygun mücadele zamanı (kritik periyot), çıkıştan itibaren birinci haftanın başlangıcı ile sekizinci haftanın ortasına kadar olan süre olarak belirlenmiştir.

 

 

1

Araştırma veya Yayının Adı:

HARRAN OVASI KOŞULLARINDA FARKLI AZOT DOZLARININ, PAMUKTA  (GOSSYPIUM HIRSUTUM L.) ÇIÇEKLENME VE MEYVELENME DÜZENINE, VERIM VE VERIM UNSURLARINA ETKISI ÜZERINE BIR ARAŞTIRMA

2

Araştırmacıların Ünvanı ve Adı  :

Fakültesi ve Bölümü:

Hasan HALİLOĞLU

HRÜ. Zir. Fak. Tarla Bit. Böl.

Prof. Dr. Mustafa OĞLAKÇI

HRÜ. Zir. Fak. Tarla Bit. Böl.

3

Başlama ve Bitiş Yılı :

-

1999

4

Proje veya Çalışmanın Durumu:

Yayınlandı

5

Yayınlandığı Yer:

 

Harran Ü. Fen Bilimleri  Enstitüsü 1999, Şanlıurfa. S 162.

6

Destekleyen Kurum ve Kuruluşlar:

-

7

Araştırmanın Türü:

Doktora Tezi

8

Türkçe Özet

 

Bu çalışma, 1996 ve 1997 yıllarında, Harran Ovası koşullarında farklı azot dozlarının (0, 8, 16 ve 24 kg/da N) pamuğun (Gossypium hirsutum L.) çiçeklenme ve meyvelenme düzeni, verim ve verim unsurlarına etkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Deneme, Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme alanlarında, Tesadüf  Blokları Deneme Desenine göre, dört tekrarlamalı olarak düzenlenmiştir.

Çalışmada: kütlü pamuk veriminin 370 ile 410 kg/da arasında değiştiği; en yüksek verimin dekara 16 kg saf azot uygulamasından; en ekonomik azot dozunun 14 kg, optimum dozun ise, 16 kg olduğu; meyve dalı birinci boğumları ile 2. ve sonraki boğumlardan elde edilen kütlü pamuk verimlerinin toplam verime katkılarının 1996 yılında % 44-50 ve % 36-37; 1997 yılında ise, % 44-51 ve % 35-40; meyve dallarının verime katkısının, 1996 yılında % 81-86, 1997 yılında ise, % 82-86 arasında olduğu saptanmıştır. Dekara 8 ve 16 kg azot uygulaması ile en uzun yatay çiçeklenme aralığınının oluştuğu; kontrola (azot verilmeyen) göre azot uygulamalarının dikey çiçeklenme aralığını arttırdığı; azotun koza kütlü ağırlığı ve çırçır randımanında azalmalara neden olduğu; uygulamaların 100 tohum ağırlığı ve çenet sayısına önemli düzeyde etkili olmadığı saptanmıştır.

Azotun bitki boyu, odun dalı sayısı, meyve dalı sayısı, çiçek - koza açma gün sayısı, ilk meyve dalı boğum sayısı, ortalama olgunluk süresi, günlük verim yüzdesi indeksi ve erkencilik indeksini önemli düzeyde arttırdığı, birinci el kütlü oranını ise, önemli düzeyde azalttığı saptanmıştır.

    

 

HACIHALİLOĞLU VE KABAAŞI KAYISI ÇEŞİTLERİNDE AĞACIN VERİMLİLİK BÖLGESİNİN SAPTANMASI

Mustafa ŞAHİN

(Yüksek Lisans)

            Bu çalışmada, Hacıhaliloğlu ve Kabaaşı kayısı çeşitlerinde bazı bitki ve meyve özellikleri ile karbonhidrat-azot kapsamının dal yaşlarına göre değişimi incelenmiştir. Bu amaçla iki çeşitte de bir, iki ve üç yaşlı dallarda meyve tutum düzeyi, çiçek ve meyve döküm düzeyleri, çiçek-sürgün tomurcuğu oranları, yaprak alanları, toplam karbonhidrat/azot oranları ve birim dal kesit alanına düşen verim miktarları incelenmiştir. Ayrıca araştırmada, iskelet dalın uç kısmının bir metrelik bölümündeki sürgün tipleri uzunluklarına göre gruplandırılmıştır.

            Çeşitlerdeki en yüksek meyve tutum düzeyinin 3 yaşlı dallarda, en düşük meyve tutum düzeyinin ise 1 yaşlı dallarda olduğu belirlenmiştir. Ayrıca 2 ve 3 yaşlı dallarda oluşan çiçek tomurcuğu düzeylerinin birbirine yakın değerlerde ve 1 yaşlı dallardan daha yüksek olduğu ve sürgün tomurcuğu oranlarının ise tersine bir durum gösterdiği saptanmıştır. Çeşitlerin bir, iki ve üç yaşlı dallarında oluşan çiçek ve küçük meyvelerin % 60-88’ lik kısmının tam çiçeklenme döneminden sonraki 6 haftalık evre içerisinde döküldüğü bulunmuştur.Her iki çeşitte ve her iki deneme yılında en geniş yaprak alanlarının 3 yaşlı dallarda meydana geldiği, bunu 2 ve 1 yaşlı dalların izlediği belirlenmiştir.

            Hacıhaliloğlu ve Kabaaşı kayısı çeşitlerinin 2 ve 3 yaşlı dallarındaki karbonhidrat içeriklerinin, bir yaşlı dallara göre daha yüksek ve azot kapsamlarının ise daha düşük olduğu saptanmıştır. Bu verilere paralel olarak, iki ve üç yaşlı dallardaki toplam karbonhidrat/azot oranlarının bir yaşlı dallara göre daha yüksek düzeyde bulunduğu belirlenmiştir.

            Denemeye alınan her iki çeşitte de iskelet dalın 1 metrelik kısmındaki sürgünlerin büyük çoğunluğunu 3 cm’ ye kadar olan uzunluktaki sürgünlerin oluşturduğu ve 30-60 cm uzunluğundaki sürgün sayısının ise oldukça az sayıda olduğu saptanmıştır.

 

ANTEPFISTIĞINDA BAZI ANAÇ X ÇEŞİT KOMBİNASYONLARININ FENOLOJİK VE POMOLOJİK ÖZELLİKLER ÜZERİNE ETKİSİ

 

Serdar TÜRKER

(Yüksek Lisans)

           Bu çalışma, 2001 ve 2002 yıllarında Antepfıstığı Araştırma Enstitüsü bahçelerinde seçilmiş olan 3 anaç (P.vera L, P. khinjuk Stocks. ve P. atlantica Desf.) üzerine aşılı bulunan 28 yaşındaki 5 çeşit (Siirt, Kırmızı, Halebi, Uzun ve Ohadi) üzerinde  yürütülmüştür. Bu çalışmada, değişik anaçların farklı çeşitlerde etkilerini belirlemek amacıyla, ilkbahar döneminde fenolojik gözlemler ve meyvelerde pomolojik analizler yapılmıştır. Öte yandan, ağaç başına verim ile anaçların büyüme ve gelişme üzerine etkisi de incelenmiştir.

Bu çalışmayla elde edilen bulgular değerlendirildiğinde genel olarak fenolojik gelişmeler bakımında P. khinjuk anacının ötekilerden daha geç başladığı, ağaç başına verim bakımından da P. khinjuk anacının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Sürgün uzunluğu bakımından ise P. vera üzerine aşılı olan bitkilerde daha yüksek olduğu saptanmıştır. Meyvelerde yapılan fiziksel özelliklere ait analizlerde çıtlama, boş meyve ve toplam dolu meyve oranlarının gerek çeşitler, gerekse anaçlar bakımından etkilerin farklı olduğu belirlenmiştir. Meyve iç randımanı bakımından ise tüm çeşitlerde çıtlak meyvelerden elde edilen bulguların çıtlak olmayanlara göre daha yüksek olduğu ve P. atlantica anacının etkisinin daha olumlu olduğu saptanmıştır.Kavlak ve iç meyvelerde yapılan analizlerde anaca, yıllara  ve çeşitlere göre ağırlık, uzunluk, genişlik ve kalınlık bakımından etkilerin farklı olduğu saptanmıştır.

 

 

GAP ALANINDA YETİŞTİRİLEN BAZI SOFRALIK VE ŞARAPLIK ÜZÜM  ÇEŞİTLERİNDE SULAMA DÜZEYLERİNİN BİTKİ BESİN MADDESİ  ALIMINA ETKİLERİ

Atilla ÇAKIR

(Yüksek Lisans)

          Perlette, Cardinal, Italia, Hamburg Misketi, Kabarcık, Öküzgözü, Carignane, Semillon Blanc çeşitlerinde damla sulama sisteminde farklı sulama düzeylerinde, tam çiçeklenme ve ben düşme zamanlarında ve sulama faktörü olmaksızın farklı Amerikan asma anaçlarında 5 BB, 420 A, 41 B, 1103 P,110 R ve 99 R; kullanılarak bitki besin maddesi içerikleri üzerine olan etkileri araştırılmıştır.

         Elde edilen bulgulara göre N, P VE K’nın vegetasyon periyodu boyunca azalmasına karşın, Mg’un mevsim ilerledikçe ve yaprak yaşına bağlı olarak, mikro elementlerin ise çiçeklenme sonunda başlayarak belirli bir düzeye kadar arttığı elde edilen sonuçlara dayanılarak belirlenmiştir. Farklı sulama düzeylerinin çeşitleri üzerinde etkisi incelendiğinde (A=1.3 ve B=1.3 ve C=1.6) sulama düzeylerinin etkisinde belirgin farklıklar çıkmamıştır. Bu nedenle Harran Ovası’nda başaralı bir üzüm yetiştiriciliği için en düşük sulama suyunda bile yüksek oranda besin maddesi kaldırımı görülebileceği yapılan çalışmamızla gözlemlenmiştir. Ancak yerli kaldırımı görülebileceği yapılan çalışmamızla gözlenmiştir. Ancak yerli çeşitlerimizden Kabarcık çeşidimizin besin maddesinin alınımının diğer çeşitlere oranla az olduğu belirlenmiştir.

 

FARKLI OLGUNLAŞMA GRUBUNA GİREN PATATES (Solanum tuberosum L.) ÇEŞİTLERİNİN ŞANLIURFA KOŞULLARINDA UYGUN DİKİM ZAMANLARININ BELİRLENMESİ

 

Ufuk DEMİREL

(Yüksek Lisans)

Şanlıurfa koşullarında patatesin en uygun dikim zamanını belirlemek amacıyla yürütülen bu çalışma, 2001-2002 yetiştirme periyodunda, Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Deneme Alanında, Bölünmüş Parseller Deneme Desenine göre üç tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Denemede biri erkenci (Latona), diğeri orta erkenci-geççi (Van Gogh) olan iki çeşit kullanılmıştır. Dikimler 15 Kasım, 12 Aralık, 18 Ocak, 16 Şubat ve 15 Mart olmak üzere 5 farklı tarihte yapılmıştır.

Çalışmada, çeşit x dikim zamanı interaksiyonlarına göre, bitki boyu değeri 16.00 cm (Latona-15 Kasım) ile 62.60 cm (Van Gogh-15 Mart), bitki başına yumru sayısı değeri 5.70 adet/bitki (Latona-15 Kasım) ile 9.47 adet/bitki (Van Gogh-12 Aralık), tek yumru ağırlığı değeri 46.68 g (Latona-15 Mart) ile 108.20 g (Van Gogh-15 Kasım), dekara yumru verimi değeri 978.17 kg/da (Latona-15 Mart) ile 3120.04 kg/da (Van Gogh-12 Aralık), toplam kuru madde oranı değeri ise % 16.76 (Latona-15 Kasım) ile %26.03 (Van Gogh-15 Kasım) arasında değişmiştir. Şanlıurfa koşulları için uygun çeşit ve dikim zamanları, her ne kadar Van Gogh çeşidinin 12 Aralık ve 15 Kasım dikimi olarak görünse de, çıkışların 4-7 Martta gerçekleşmiş olması nedeniyle, Van Gogh çeşidinin 4-7 Mart arasında çıkışının sağlanabileceği dönemde dikim yapılmasının daha uygun olabileceği söylenebilir.

 

 

FARKLI DOZLARDA VE ZAMANLARDA UYGULANAN AZOTUN MAKARNALIK BUĞDAYIN VERİM VE VERİM UNSURLARI ÜZERİNE ETKİLERİ

 

YALÇIN COŞKUN

(Yüksek Lisans)

Bu araştırma, Harran ovası ilave sulanan koşullarında farklı azot dozları ve uygulama zamanlarının makarnalık buğdayın verim ve verim unsurları üzerine etkilerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Tarla denemesi Şanlıurfa (Akçakale ilçesi) Harran Tarımsal Araştırma Enstitüsü deneme arazisinde 2001-2002 üretim sezonunda yürütülmüştür. Tarla denemesi, bölünmüş parseller deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak gerçekleştirilmiştir. Ana parsellerde azot dozları (0, 6, 12, 18 kg N da-1) yer almıştır. Alt parsellerde ise azot uygulama zamanları (1. 1/2 N ekimle + 1/2 N kardeşlenme döneminde, 2. 1/2 N ekimle + 1/2 N sapa kalkma döneminde, 3. 1/2 N ekimle + 1/2 N başaklanma başlangıcında, 4. 1/3 N ekimle + 1/3 N kardeşlenme döneminde + 1/3 N başaklanma başlangıcında, 5. 1/2 N kardeşlenme döneminde + 1/2 N sapa kalkma döneminde, 6. 1/2 N kardeşlenme döneminde + 1/2 N başaklanma başlangıcında, 7. 1/2 N sapa kalkma döneminde + 1/2 N başaklanma başlangıcında, 8. N’in tamamı ekimle, 9. N’in tamamı kardeşlenme döneminde, 10. N’in tamamı sapa kalkma döneminde) yer almıştır.Yapılan istatistiki analizler sonucunda; azot dozlarının tane verimi ve verim unsurlarına etkileri önemli çıkmıştır. Azot dozu artışı ile tane veriminde belirgin artış meydana gelmiştir. Azot uygulama zamanlarının olgunlaşma süresi hariç incelenen tüm özellikler üzerine etkisinin önemli olduğu tespit edilmiştir. Azot uygulama zamanının gecikmesi tane veriminde belirgin azalmalara sebep olmuştur. Yapılan ekonomik analiz sonucunda; 14.3 kg N da-1 en ekonomik doz olarak bulunmuştur.

 

HARRAN OVASI SULU KOŞULLARINDA İKİNCİ ÜRÜN OLARAK YETİŞTİRİLEN MISIRDA KOÇAN ÜSTÜ ve ALTI YAPRAKLARIN HASAT ZAMANININ YEŞİL OT ve TANE VERİMİNE ETKİLERİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA 

Serap Mutlu AKIL

(Yüksek Lisans) 

Bu araştırma, Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Alanında 2002 yılı ikinci ürün yetiştirme sezonunda bölünmüş parseller (Split-Plot) deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Yaprak uzaklaştırma yeri ana parselleri, yaprak uzaklaştırma zamanı (çiçeklenme, süt olum, hamur olum) ise alt parselleri oluşturmuştur.

Araştırmada, koçan altındaki veya koçan üstündeki yaprakların uzaklaştırılmaları arasında önemli farklılıklar saptanmamıştır. Buna karşın yaprakların erken dönemde uzaklaştırılması, incelenen bütün özelliklerde verilerin azalmasına neden olmuştur. Yaprak uzaklaştırma zamanı geciktikçe tane verimi önemli derecede artmıştır. Yeşil ve kuru yaprak verimleri uzaklaştırma şekli ve zamanından etkilenmemiştir.

 

 

 

FARKLI AZOT DOZLARININ MERCİMEKTE (Lens culinaris Medic.) VERİM VE BAZI TARIMSAL KARAKTERLERE ETKİSİ 

Doğan ARSLAN

(Yüksek Lisans) 

Bu çalışma Harran Ovası koşullarında yetiştirilen 3 ayrı mercimek çeşidine 6 farklı azot dozu uygulanarak farklı azot dozlarının verim ve bazı tarımsal karakterlere (bitki boyu, sap kalınlığı, ana dal sayısı, ilk bakla yüksekliği, bitkide bakla sayısı, bitkide tane ağırlığı, bintane ağırlığı, hasat indeksi) etkisini belirlemek için 2001-2002 yetiştirme sezonunda Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi araştırma alanında yürütülmüştür. Bölünmüş parseller deneme desenine göre 4 tekerrürlü olarak yürütülen araştırmada Yerli Kırmızı, Fırat-87 ve Seyran-96 çeşitleri kullanılmıştır. Azot dozları ise kontrol (0 kg/da), 2 kg/da, 4 kg/da, 6 kg/da, 8 kg/da ve 10 kg/da olarak uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre en yüksek tane verimi 6 kg/da azot dozunda 211.8 kg/da olarak elde edilirken, Seyran-96 çeşidi de 199.6 kg/da ile en yüksek tane verimi elde edilen çeşit olmuştur.

 

FARKLI AZOT VE FOSFOR MİKTARLARININ  ŞEKER PANCARINDA (Beta vulgaris L.) KÖK-GÖVDE VERİMİ VE BAZI KALİTE ÖZELLİKLERİNE ETKİSİ

 Tahsin ÇELİK

(Yüksek Lisans) 

            Araştırma, şeker pancarının optimum azot ve fosfor isteğini belirlemek amacıyla 2001 yılında Şanlıurfa ili Bozova ilçesinde kurulmuştur.

            Deneme, bölünmüş parseller deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak  kurulmuş ve  6 azot dozu (0-4-8-12-16-20 kg/da) ana parselleri, 4 fosfor dozu (0-6-12-18 kg/da)  alt parselleri oluşturmuştur.

            Elde edilen araştırma sonuçlarına göre; en yüksek kök-gövde verimi 8 378 kg ile en yüksek kök-gövde çapı  9.69 cm ile 8 kg/da N ve 0 kg /da P2O5 dozu uygulamasından, en yüksek hasat indeksi  % 90.34 ile en yüksek kuru madde  % 24.30 ile 0 kg/da N ve 18 kg /da P2O5 dozu uygulamasından, en yüksek kök-gövde boyu 20.67 cm ile 20 kg/da N ve 6-12 kg/da P2O5 dozu uygulamasından, en yüksek şeker verimi % 18.13 ile 12 kg/da N ve 16 kg/da P2O dozu uygulamasından ve en yüksek azot oranı ise % 0.02800 ile 8 kg/da N ve16 kg/da P2O5  dozu uygulamasından elde edilmiştir.

 

 

TUZLU KOŞULLARDA YETİŞTİRİLEN ÇİLEKTE FARKLI AZOT

DÜZEYLERİNİN BİTKİ GELİŞİMİ, VERİM VE BAZI MEYVE

ÖZELLİKLERİ İLE BİTKİ BESİN ELEMENTLERİNİN

İÇERİĞİNE ETKİLERİ 

Nazmi KÜÇÜK

Yüksek Lisans 

            Bu araştırma, 2002- 2003 yılında Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme alanındaki yüksek tünelde yürütülmüştür. Tuzlu koşullarda yetiştirilen Camarosa çilek çeşidine tuzluluğun olumsuz etkisini giderebilmek amacıyla besin solüsyonuna ilave azot verilmiştir. Bitkiler kum dolu saksılara eylül 2002 tarihinde dikilip  mayıs 2003 tarihinde sökülmüştür. Bu araştırmada,  35 mM NaCl besin solüsyonuna ilave edilerek  yetiştirilen çilek bitkisine 2.5, 5.0, 7.5 ve 10.0 mM  ilave üre formunda azot kök bölgesine verilmiştir. Bu araştırmada tuzun ve ilave azotun meyve verimi ve bazı meyve özelikleriyle bazı besin elementleri içeriğine  olan etkisinin yanı sıra bitki kuru maddesi, klorofil içeriği ve hücre zarı geçirgenliği gibi parametreler incelenmiştir.   Bu denemede kullanılan uygulamalar: (1) Yalnız besin solüsyonu (K), (2) Besin solüsyonu + 35 mM NaCl  (K+T), (3) Besin solüsyonu + 35 mM NaCl +N1 (K+T+N1), (4) Besin solüsyonu + 35 mM NaCl + N2 (K+T+N2), (5) Besin solüsyonu + 35 mM NaCl + N3 (K+T+N3), (6) Besin solüsyonu 35 mM NaCl + N4 (K+T+N4). İlave olarak verilen 2.5, 5, 7.5 ve 10 mM azot sırasıyla N1, N2, Nve N4 olarak gösterilmiştir.

            Elde edilen araştırma sonuçlarına göre Camarosa çilek çeşidine uygulanan  35 mM NaCl incelenen parametrelere olumsuz etki ettiğini ancak bu olumsuz etkilerin ilave azot uygulamalarıyla kısmen azalttığı bulunmuştur.  Uygulanan 10 mM ilave azot uygulamasının diğer azot dozlarına göre incelenen tüm parametreler açısından en iyi sonucu vermesine rağmen tuzun olumsuz etkisi tamamen giderilememiştir.

 

 

ANTİDON PLASTİK SERADA FARKLI BİTKİ SIKLIĞI VE BUDAMALARIN URFA YERLİ BİBER ÇEŞİDİNİN VERİM VE BAZI KALİTE ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE ETKİLERİ

Selçuk SÖYLEMEZ

Yüksek Lisans 

Bu çalışma Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü’ne ait 435 m2 alana sahip antidon plastik serada farklı bitki sıklığı budamaların Urfa Yerli biber çeşidinin verim ve bazı kalite özellikleri üzerine etkilerini belirlemek için düzenlenmiştir.

            Çift sıralı dikilen bitkilerde hem pazarlanabilir verimin, hem de toplam verimin tek sıralı dikilen bitkilerden daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Sıra üzeri mesafenin ve bitki başına bırakılan dal sayısının artması, bitki başına verimi arttırmıştır.

Sıra üzeri mesafenin ve bitki başına bırakılan dal sayısının artması bitki boyunu azaltırken, bitki gövde çapını, bitkideki toplam yaprak sayısını, toplam yaprak alanını, yaprak alan indeksini, bitki kuru ağırlığını ve taç izdüşüm alanını arttırmıştır.

Yapılan uygulamalar; ortalama meyve ağırlığı, ortalama meyve uzunluğu, perikarp kalınlığı ve pH miktarını etkilememişlerdir. Ancak, çift sıralı dikim şekli hem meyve hacmini, hem de meyve çapını arttırmıştır. Budama uygulaması ise meyvedeki SÇKM miktarını azaltmıştır.

 

 

NEKTARİNDE SUNİ GÖLGELEMENİN BAZI BİTKİ VE MEYVE ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE ETKİLERİNİN İNCELENMESİ

 

Sibel TİMUÇİN SÖYLEMEZ

Yüksek Lisans

Bu çalışma “Independence” nektarin çeşidinde Harran Ovası koşullarında 2002-2004 yılları arasında % 0 (kontrol), % 35, % 55 ve % 80 düzeyindeki gölge uygulamalarının bazı iklim, bitki ve meyve özellikleri üzerine olan etkilerini incelemek amacıyla yürütülmüştür. Kontrol bitkilerine göre gölge yoğunluğu artışına paralel olarak hava, toprak, yaprak ve meyve sıcaklık değerleri azalma gösterirken, ortalama hava oransal nem değeri yükselmiştir. Yaz ortasında açıkta ölçülen en yüksek sıcaklık 48.0 oC iken, bu değer, % 80 gölge uygulaması altında 40.2 oC olarak belirlenmiştir. Yine yaz ortasında ışık şiddetinin en yüksek olduğu dönemde açıkta ölçülen PAR değeri 966 µmol m-2 s -1 iken, bu değer % 80 gölge uygulaması altında 598 µmol m-2 s –1 oranına düşmüştür. Gölge uygulaması yoğunluğa bağlı olarak değişmekle birlikte olgunlaşmayı geciktirmiş, çiçek tomurcuğu ve meyve tutum oranlarını azaltmıştır. Gölge uygulamasıyla çift dişi organlı çiçek oluşum oranı önemli düzeyde azalmış olup, kontrolde çift dişi organlı çiçek oranı % 62 iken, % 80 oranındaki gölgelemeyle % 0.5 oranına kadar düşmüştür. Bunun yanı sıra gölge uygulaması yaprak alanı ve yapraktaki klorofil içeriğini arttırmıştır. Farklı yoğunluktaki gölge uygulamalarının meyve en, boy, yükseklik, ağırlık, hacim, meyve eti sertliği, meyve rengi, % SÇKM oranı, titre edilebilir asit oranı ve pH üzerinde değişik etkilerde bulunduğu tespit edilmiştir.

 

 

HARRAN OVASI KOŞULLARINDA ANA VE İKİNCİ ÜRÜN SOYA

(Glycine max  Merr.) TARIMINDA UYGULANAN BAZI BÜYÜME DÜZENLEYİCİLERİN TOHUM VERİMİ İLE TARIMSAL VE KALİTE ÖZELLİKLERİNE ETKİSİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

  Leyla GÜLLÜOĞLU

(Doktora Tezi)

 

       Bu araştırma, 2002 ve 2003 yıllarında Harran Ovası koşullarında, ana ve ikinci ürün soya (Glycine max  Merr.) tarımında uygulanan bazı büyüme düzenleyicilerin tohum verimi ile tarımsal ve kalite özelliklerine etkisini belirlemek amacıyla, HR.Ü. Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme alanında, tesadüf bloklar deneme desenine göre dört tekrarlamalı olarak, iki ayrı deneme şeklinde (ana ürün ve ikinci ürün) kurulmuş ve yürütülmüştür. Denemede materyal olarak A.3935 soya çeşidi ile Atonik, Biomaster, GA3, Kinetic, Maxicrop, Cytozyme ve Megahix büyüme düzenleyicileri kullanılmıştır. Araştırmada; bitki boyu, ilk bakla yüksekliği, dal sayısı, boğum sayısı, bakla sayısı, tohum sayısı, hasat indeksi, 1000 tohum ağırlığı, tohum verimi, yağ ve protein oranı ile yağ verimi gibi bitkisel ve kalite özellikleri incelenmiştir.

       Ana ürün ve ikinci ürün koşullarında, deneme yılları ve iki yıllık ortalama değerlere göre, büyüme düzenleyicileri tohum verimi üzerine önemli derecede etkili olmuşlardır. Ana ürün koşullarında, iki yıllık ortalama değerlere göre tohum verimi 283.8 kg/da (Kontrol) ile 344.7 kg/da (Atonik) arasında değişim göstermiştir. En yüksek tohum verimi değeri Atonik (344.7 kg/da) uygulamasından elde edilmiş, bunu, Cytozyme, Maxicrop, GA3, Kinetic, Biomaster ve Megahix uygulamaları izlemiştir. İkinci ürün koşullarında ise, ortalama verim değerleri 338.6 kg/da (Kontrol) ile 387.6 kg/da (Atonik) arasında değişim göstermiş ve ana üründe olduğu gibi, en yüksek tohum verimi Atonik (387.6 kg/da) uygulanan parsellerden elde edilmiştir. Yapılan hesaplamalara göre, Atonik uygulaması ile ana ürün koşullarında, Kontrole göre, %21.4’lük, ikinci ürün koşullarında ise %14.5’lik  bir verim artışı elde edilmiştir. İki yıllık ortalama değerler göstermiştir ki, her iki deneme koşullarında da, Megahix ve Biomaster uygulamaları hariç, kullanılan diğer büyüme düzenleyicileri, Kontrol parsellerine göre, tohum verimini önemli miktarda artırmışlardır. 

       İki yıllık ortalama değerlere göre, ana ürün koşullarında, tohum verimi üzerine; 2002 yılında bakla sayısı, tohum sayısı ve bitki boyu, 2003 yılında ise bakla sayısı ve 1000 tohum ağırlığı önemli ve olumlu düzeyde etkili olmuştur. İkinci ürün koşullarında ise, 2002 yılında tohum verimi üzerine; boğum sayısı, bakla sayısı ve tohum sayısı etkili olmuştur

 

 

HARRAN OVASI KOŞULLARINDA SETTE EKİME UYGUN

MAKARNALIK BUĞDAY ÇEŞİTLERİNİN BELİRLENMESİ 

Servet ABRAK

Yüksek Lisans 

       Bu araştırma, bölge çiftçisi tarafından yeni benimsenen sette tahıl ekiminin geleneksel ekim yöntemleri ile karşılaştırılması ve farklı ekim yöntemlerine uygun  makarnalık buğday çeşitlerin saptanması amacıyla yapılmıştır. Tarla denemesi Şanlıurfa (Koruklu) GAP Tarımsal Araştırma ve Geliştirme Merkezi arazisinde 2002-2003 üretim sezonunda yürütülmüştür. Tarla denemesi, bölünmüş parseller deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak gerçekleştirilmiştir. Ana parsellerde geleneksel ekim ve sette ekim yöntemleri, alt parsellerde de çeşitler yer almıştır.

       Denemede; Birim alandaki bitki sayısı, birim alandaki başak sayısı, bitkide fertil kardeş sayısı, bitki boyu, 1000 tane ağırlığı, başakta tane sayısı, verim ve % camsılık ölçümleri alınarak değerlendirilmiştir.

       Bitki materyali olarak; Akçakale 2000, Yüksel 2000, Diyarbakır 81, Fırat 93, Aydın 93, Ceylan 95, Amanos 97, Harran 95, Sarıçanak 98, Altıntoprak 98, Sham I, Fuatbey 2000, Gediz 75, Ege 88, Salihli 92 olmak üzere 15 makarnalık buğday çeşidi kullanılmıştır.

       Yapılan istatistiki analizler sonucunda; sette ekimin geleneksel ekime göre daha verimli olduğu, bölgede yaygın olarak ekimi yapılan ve/veya önerilen çeşitlerin verim açısından farklı olmadıkları, yetiştirme tekniği uygulamalarının tam olarak yerine getirilememe durumu ve bunun % camsı tane oranlarında oluşturabileceği olumsuz etkiler göz önüne alındığında Ceylan 95, Akçakale 2000, Sarıçanak 98 gibi çeşitlerin tercih edilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

 

HARRAN OVASI SULU KOŞULLARINDA İKİNCİ ÜRÜN OLARAK YETİŞTİRİLEN İKİ  MISIR ÇEŞİDİNDE FARKLI AZOT DOZLARININ HASIL VE TANE VERİMİ İLE BAZI TARIMSAL KARAKTERLERE ETKİLERİ

 

Behiye ÇELLİK

Yüksek Lisans             

Bu araştırma, Harran ovası sulu koşullarında ikinci ürün olarak yetiştirilen iki mısır çeşidinde farklı azot dozlarının tane ve hasıl verimi ile bazı tarımsal karakterlere etkisini saptamak amacıyla, Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Alanında 23 Haziran-20 Eylül 2003 yılı ikinci ürün yetiştirme sezonunda bölünmüş parseller deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Denemede çeşit olarak SELE ve BORA çeşitleri; azot dozu olarak 0, 10, 20, 30 ve 40 kg/da dozları denenmiştir. Denemede çeşitler ana parselleri, azot dozları ise alt parselleri oluşturmuştur. Söz konusu azot dozlarının mısır bitkisinde; bitki boyu, yeşil ot verimi, kuru madde verimi, sap oranı, yaprak oranı, koçan oranı, koçan yüksekliği, koçan çapı, koçan boyu, koçan ağırlığı, koçan başına tane verimi, tane verimi, 1000 tane ağırlığı,hektolitre ağırlığı gibi özellikler üzerine etkileri  incelenmiştir.Araştırmada, uygulanan değişik azot dozlarıyla elde edilen değerler arasında istatistiksel olarak önemli farklılıklar saptanmıştır. Çeşitler arasında önemli bir farklılık saptanmamıştır. Azot dozları arttıkça tane ve hasıl verimi ile incelenen bütün özelliklerde artış görülmüş, ancak 20 kg/da azot dozundan sonraki azot artışları verimde önemli azalmalara neden olmuştur.Yapılan analizler sonucunda bölge için en uygun azot dozunun 20 kg/da olduğu saptanmıştır.

 

 

HARRAN OVASI KOŞULLARINDA  İKİNCİ ÜRÜN SUSAM (Sesamum indicum L.) TARIMINDA FARKLI AZOT VE FOSFOR DOZLARININ VERİM VE BAZI TARIMSAL ÖZELLİKLERİNE ETKİSİ

Hüseyin ARSLAN

Doktora Tezi 

Bu çalışma, Harran Ovası Koşullarında yerli susam çeşidinin II. ürün tarımında, fosfor ve azot ihtiyacını belirlemek amacıyla, GAP Eğitim, Yayım ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü’nün araştırma alanında, 2001-2002 yetiştirme sezonunda yürütülmüş, 4 farklı fosfor ve 5 farklı azot dozlarının susam verimine etkileri araştırılmıştır. Deneme, bölünmüş parseller deneme deseninde; fosfor dozları ana parselleri, azot dozları ise alt parselleri oluşturacak şekilde 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur.İki yıllık verimler dikkate alındığında ortalama en düşük veriminin, 116.0 kg/da ve en yüksek verimin 166.5 kg/da olduğu görülmüştür. Birleşik varyans analiz sonuçlarına göre, susamın fosfora olan tepkisinin azota olan tepkisinden fazla olduğu, azot  olan tepkisinin de çok olduğu anlaşılmıştır.Sonuç olarak 8 kg P2O5 /da ve 4 kg N/da azot dozlarının Harran Ovası koşullarında yerli susam üretimi için çiftçilere tavsiye edilmesi uygun bulunmuştur.

 

 

 

MISIR (Zea Mays L.) VE BÖRÜLCE (Vigna Sinensis L. )’NİN İKİNCİ ÜRÜN OLARAK BİRLİKTE YETİŞTİRMENİN YEŞİL OT VERİMİ VE BAZI TARIMSAL KARAKTERLERE ETKİLERİNİN ARAŞTIRILMASI

 NİL GÜREL

Yüksek Lisans

 

 

Güneydoğu Anadolu’da, hasıl amacı olarak birlikte yetiştirilen mısır ve börülcenin farklı ekim sistemlerinde bazı tarımsal karakterler ile kalite özelliğine etkisini incelemek amacıyla yürütülen bu çalışmada, incelenen özellikler koçan oranı hariç birlikte üretim sistemlerinden önemli ölçüde etkilenmiştir. İkinci üründe börülce veriminin azaldığı, mısır yeşil ot veriminin arttığı, alan kullanım  etkinliğinin bir ölçüsü olan LER’in karışım ekimlerde kaynakları daha etkin kullanmasından kaynaklanabilmektedir.

 

 

 

 

ll. ÜRÜN TARIM1NA UYGUN BAZI SOYA (Giycine mcıx. /..) ÇEŞITLERİNİN VERİM VE KALÎTE ÖZELLİKLERİ İLE BU ÖZELLİKLER ARASINDAKİ İLİŞKİLERİN BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA 

Oktay BÖRTÖÇENE

Yüksek Lisans 

Bu araştırma, 2002 yılında Güneydoğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü uygulama alanında yürütülmüştür Araştırma tesadüf blokları deneme descninc göre 3 tekrarlamalı olarak düzenlenmiştir. Bitki materyali olarak farklı 11 soya çeşidi (Apollo, Atho\v, MN 1801, traquois, Macon, Maverick. NE 3399, NE 3297, General, A 3935 ve A 3127) kullanılmıştır.Araştırmada, bitki boMi, ilk bakla yüksekliği, yan dal sayışı, bakla sayışı, bakladaki tohum sayışı, 1000 tohum ağırlığı, dekara verim, yağ oranı, yağ verimi, protein oranı ve yağ asitleri oranı incelenmiştil. Araştırma sonucunda; çeşitlere göre dekara dane verimleri 237.7 kg/da ile 311.7 kg/da arasmda değişmiştir. En yüksek tohum verimi 311.7 kg/da ile Iı"aquois çeşidinden elde edilirken bunu 304.7 kg/da ile A 3935 çeşidi izlemiştir. En yüksek yağ oranı % 17.9 ile A 3935 çeşidinden elde edilirken, bunu % 17.8 ile Iraquois ve MN 1S01 çeşitleri izlemiştir. En yüksek protein oranı % 44.70 ile Athovv çeşidinden elde edilirken, bunu % 44.13 ile A 3127 çeşidi izlemiştir. Yağ kalitesi bakımından en kaliteli çeşitlerin, linolenik asit/linolcik asit=0.10 değeri ile A 3935, Maverick ve Athow çeşitleri olduğu tespit edilmiştir. Özellikler arasında yapılan korelasyon aııalizlerindc; dekara verim ile yağ verimi arasmda önemli ve olumlu bir ilişkinin bulunduğu, yine dekara verim ile bakla sayışı ve protein oranı arasında önemli ve olumsuz ilişkilerin bulunduğu tespit edilmiştir.